Wat gaat de tijd toch snel

Er wordt wel eens gezegd dat je, naarmate je ouder wordt, steeds vaker roept: “wat gaat de tijd toch snel” …... Terwijl ik deze eerste zin schrijf, bedenk ik me dat het wel erg afgezaagd klinkt. Maar ja, eerlijk is eerlijk, ik roep het best vaak dus waarom niet? Ik laat het staan.

Augustus 2014 ben ik bij Colline gestart. We schrijven vandaag 18 maart 2015, ruim 7 maanden verder. En wat is er al veel gebeurd in die 7 maanden. Wat hebben we al veel gedaan.

In het begin had ik alsmaar het gevoel dat ik tijd tekort kwam. Als ik na een paar uur werken naar huis ging, had ik niet echt een voldaan gevoel. Ik had niet alles kunnen doen wat ik wilde en het duurde weer een hele week voordat ik verder kon. Maar heel langzaam maar zeker kwam daar verandering in. De werkzaamheden werden meer en meer gestroomlijnd, de bestanden die we vanaf dat moment op de computer opsloegen, konden we snel even bewerken als er wijzigingen waren, het vrijwilligersbestand werd uitgebreid en zo kwam het heel af en toe ook eens voor dat ik tegen Jacques kon zeggen: ik geloof dat ik de rest van de middag maar ga snipperen. Waarop Jacques dan ook héél genereus zei: welja, neem de rest van de middag maar vrij hoor en dan hadden we het nog over een half uurtje …...humor!

In mijn vorige blog schreef ik over het ontslag dat mij, en met mij al mijn collega’s, ten deel was gevallen en ik vond het een erg leuke verrassing dat mijn lieve oud-collega Ruby nu ook bij Colline weer mijn collega werd! Ruby werkt als ondersteuner voor de afdeling PR.

De eerste productie waar ik mee te maken kreeg was Reinaert de Vos. Zo leuk om te zien hoe actrice Marieke met verve en enthousiasme het verhaal van de sluwe vos vertelde aan de bezoekers van de dagbesteding van diverse verzorgingshuizen. De bezoekers vonden het heerlijk om naar te luisteren en om mee te zingen met allerlei bekende liedjes. Fijn dat Reinaert een vervolg krijgt!

Op de website van Colline is de film: Van de brug af te zien. Deze korte film gaat over zelfmoord onder jongeren en is te downloaden en te gebruiken als voorlichtingsmateriaal. Tevens is er lesmateriaal van. Toen ik de film voor het eerst zag, was ik erg onder de indruk.

Daarna kwam de productie “Een tedere oorlog”. Een meeslepend verhaal over euthanasie en over alle vertwijfeling en verdriet waarmee de personen die het aangaan, te maken krijgen. Ik heb een repetitie meegemaakt en daarna ben ik aanwezig geweest bij de première in de Schouwburg Arnhem. (Voor deze productie heb ik het kledingadvies mogen doen.)

En er staat alweer heel wat op stapel. Je maakt de producties nu vanaf het begin mee en ziet dus het product groeien. Ook mijn activiteiten bij Colline groeien en deze blog is daar een voorbeeldje van.

(Wat een mens op zijn/haar ouwe dag niet allemaal mee mag maken……)

Groet, Cintha de Swart

Arnhem, 18 maart 2015.